PREDATORY VOID

Haunting. Punishing. Unfiltered.

Predatory Void ontstond uit een botsing van werelden. Gitarist Lennart Bossu (Amenra, Oathbreaker, Living Gate) begon tijdens de pandemie harder en directer materiaal te schrijven en bracht muzikanten samen uit verschillende hoeken van de metalwereld: Vincent Verstrepen (Carnation), Thijs De Cloedt (Cobra The Impaler), Lina R. (Cross Bringer) en later Kris Auman (ENDLINGR).

Het resultaat is een explosieve mix van shoegaze, doom, hardcore, black en death metal — gedragen door emotionele intensiteit en rauwe kracht. Hun debuut Seven Keys To The Discomfort Of Being (2023) sloeg in als een mokerslag en bracht hen naar podia als Roadburn, Alcatraz en Rock Herk, met een veelbesproken passage op Soulcrusher Festival 2025.

Met nieuw materiaal in aantocht voor 2026 klinkt Predatory Void scherper, gelaagder en nog compromislozer. Intensiteit blijft de kern — maar de randen zijn gevaarlijker geworden.

THOSE WHO DIDN’T

Instrumental. Intense. Unpredictable.

Antwerpse vierkoppige band Those Who Didn’t bewijst dat woorden overbodig zijn. Hun sound beweegt zich tussen dissonantie en melodie, tussen catharsis en chaos. Post-everything, pre-nothing.

Geïnspireerd door bands als Battles, Mogwai, Fugazi en Brutus, bouwen ze hun eigen universum van scherpe riffs, onverwachte wendingen en opzwepende energie. Live vertaalt zich dat in compromisloze shows die hen op het podium brachten met o.a. Crows, SONS en The Messthetics.

In 2024 werden ze als eerste instrumentale band in meer dan tien jaar finalist van Humo’s Rock Rally — een statement op zich.

Hun debuutalbum Maybe Next Year (2025) is een gelaagde storm van urgentie, melancholie en rauwe emotie. Een plaat die niet vertraagt, niet verzacht en niet loslaat.